Heeft u een suggestie?
Voeg hem dan hier toe:
Suggereer een link

U kunt ook contact opnemen: Neem nu contact op met deze dochter

Kijk menu
Specialistpagina

(Nedersaksisch/Twents: Maarkel) is een dorp in Twente, Overijssel en behoort tot de Gemeente Hof van Twente. Tot 1 januari 2001 vormde het een zelfstandige gemeente Markelo is een Twentse gemeente, gelegen op de grens met Salland en de Gelderse Achterhoek. Hoe de naam Markelo is ontstaan is niet precies bekend. Op oude kaarten komt de naam voor als Marclo. Nu is loo een open plek in het bos, zodat hierover geen verschil van mening kan bestaan. Naar verondersteld wordt heeft op de berg'De Hulpe een Mariabeeld gestaan en er schijnen mirakelen te zijn gebeurd, waardoor Markelo in vroegere tijd een bedevaartplaats was. Of de naam dus is afgeleid van mirakel is nog een open vraag. Gezien zijn ligging, hoog en omgeven door moerassen, is Markelo èèn der oudst bewoonde gebieden van het vroeger als Pagus Thuenti bekende Twente.Er weden vondsten gedaan die wijzen op deze vroege bewoning. In de vijfde eeuw verdeelden de Saksen het Twentse landschappen in kringen of marken. Trots voert Markelo in zijn wapen nog de bisschopsmijter als herinnering aan de dagen van weleer, toen de bisschop van Utrecht op de Markeloseberg werd ingehuldigd als de heer van het Oversticht, zoals Overijssel toen bekend stond.Oudere Markeloers zullen zich herinneren dat aan de oostzijde van de Markeloseberg een onooglijk zandweggetje wordt aandgeduid als Bisschopsweg. Ook waren er veel verhalen over de Witte Wieven die in de streek voorkwamen. In de vijfde eeuw verdeelden de Saksers het Twentse landschap in bepaalde kringen of marken, waarbij aan iedere vrije Sakser een hoeve en een stuk bouwland als privaat bezit werd toegewezen. Indertijd bestond Markelo uit vier marken, te weten Markelo, Elsen, Herike en Stokkum. De lange winteravonden in het zgn. ,,Losse hoes", waarin mens en vee tezamen woonden, werden doorgebracht met het vervaardigen van voorwerpen, die gebruikt werden.

Introduktie De afbeeldingen in de Beeldbank worden u getoond op 50% van de werkelijke kwaliteit. Hebt u op basis van de beknopte omschrijving en de getoonde afbeelding behoefte aan een kwalitatief hoogwaardiger afdruk van de foto of van het originele krantenbericht dan kunt u deze bestellen volgens een hierna te beschrijven procedure. Klik hieronder op Beeldbank En dan kom je op de site :

beeldbank

Het wapen is opgebouwd uit een aantal elementen die de geschiedenis en ligging van de plaats moeten weergeven. De gemeente zou omgeven zijn door vijf heuvels of bergen. Op die heuvels werd vroeger door de Saksen recht gesproken, later werden er bisschoppen gehuldigd. De herinnering aan de huldiging van de bisschoppen wordt tevens gesymboliseerd door de mijter. De bisschoppen van Utrecht werden als heerser van het Oversticht (Overijssel) ingehuldigd op de Markeloseberg. Tevens was Markelo een bedevaartsoord, vanwege een Mariabeeld, dat wonderen verrichtte.

Ook in de omstreken van Markelo kwamen witte wieven voor, die een rol speelden; van de van haar kasteel Heeckeren verdreven jonkvrouwe Machteld, die in een lemen hut woonde op de Friezenberg en de dankbaarheid van het landvolk wist te verwerven door het verstrekken van geneeskrachtige kruiden en van de heksen, die ook hier hun duistere praktijken uitoefenden. Ten eerste geloofden mensen in het verleden dat er veel meer was tussen hemel en aarde. Ze geloofden niet alleen in God, maar ook in engelen, duivels, zielen en bovennatuurlijke wezens. Tot bovennatuurlijke wezens behoren spoken… en de Witte Wieven (=witte vrouwen)! In Nederland geloofde men vooral in het oosten van het land in Witte Wieven, omdat ze in verband werden gebracht met de mistflarden die daar ’s avonds en ’s nachts opdwarrelden uit het drassige land. De mist buiten het veilige dorp werd dus aangezien voor bovennatuurlijke wezens.” Witte vrouwen (Witte wieven) vinden hun oorspong al in de Germaanse tijd. Omdat de witte vrouwen de gaven van waarzegging en toekomstvoorspelling bezaten, genoten deze groot respect bij deze stammen. Ze werden ook wel heksen genoemd. Het "witte" heeft eigenlijk geen betrekking op de kleur, maar op wijs (van weten). Uit hun midden werden priesteressen gekozen. Na het overlijden van de vrouwen bleef men deze eren bij de grafheuvels. Daar meende men ook de witte juffers als uit de doden opgestane spoken bij hun graf rondwaren (mistflarden). Zolang je de witte wieven niet lastig valt, zullen deze je geen haar krenken. Maar een boertje uit Beek, die 's avonds op weg naar huis door de bossen van Montferland liep, vroeg met zijn dronken kop aan een witte vrouw of deze met hem wilde dansen. En dat heeft het boertje geweten. De hele nacht bleef ze met hem dansen. Vele malen wilde het boertje er een eind aan maken, maar dat lukte maar niet. Hij werd gedwongen door te gaan, zelfs toen hij het niet meer aankon. Het zweet gutste van zijn hoofd als op een hete zomerdag toen hij rogge aan het maaien was. Bidden en smeken om op de houden hielp niet. En toen de dag aanbrak viel het boertje dood voor de voeten van het witte wijf neer.

De "bergen" rondom Markelo zijn al heel oud. Geologen zijn tot de conclusie gekomen dat de Markelose bodem tot de meest interessantste van ons land behoort. Leem, zand en klei liggen er in afwisselende en golvende lagen van verschillende dikte samenstelling en hebben al heel wat interessante vondsten opgeleverd. De hoogste "berg" is de Herikerberg, ruim 48m. boven A.P. De Markeloseberg en de Friezenberg zijn beide ongeveer 40m. hoog. "Slechts" veertig meter hoog maar die toch voor een fraai uitzicht over de omgeving zorgen. De heuvels ontstonden in de IJstijd en met het ijs werden ook talloze zwerfkeien naar ons land gebracht. Ze staan rond Markelo nu meestal als versiering rond de boerderijen en onderzoek heeft uitgewezen, dat ze uit het noorden van Zweden en Finland afkomstig zijn. Vroeger dacht men, dat deze stenen in de grond groeiden en weer anderen beweerden, dat ze daar door de duivel waren neergelegd. Toen ontstonden ook de mysterieuze verhalen over de witte wieven, die rond deze forse stenen zweefden. De gemeente is erg uitgestrekt en heeft primair een agrarisch karakter. Het is opgedeeld in een 8 tal buurtschappen, te weten Achterhoek, Dijkerhoek, Elsen, Elsenerbroek, Herike, Markelosebroek, Pothoek en Stokkum. De (voormalige) gemeente Markelo is van oudsher een agrarisch dorp. Door de prachtige omgeving is de laatste jaren het toerisme ook sterk in opkomst. U zult versteld staan van wat het gastvrije Twentse land te bieden heeft: een ongeëvenaarde combinatie van prachtig ongeschonden natuurschoon met een groot cultuur historisch belang. Als u in Markelo woont woont u in een natuurvolle omgeving waar u goed kunt recreëren en werken. Door de ligging aan de A1 Is Markelo vanuit het hele land goed te bereiken.